سقوط بالگرد در عملیات آب‌پاشی در کالیمانتان جنوبی؛ دومین سانحه در چهار روز
در تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۲۶، یک فروند بالگرد از نوع H225 (سوپر پوما) که گزارش‌شده متعلق به سازمان مدیریت بلایای ملی اندونزی بود، هنگام انجام عملیات آب‌پاشی برای مهار آتش‌سوزی جنگل‌ها در رودخانهٔ باریتو در استان کالیمانتان جنوبی سقوط کرد. براساس گزارش‌ها، ساکنان محلی دو نفر از خدمه را از آب نجات دادند.
خلاصه حادثه
این سانحه چهار روز پس از یک حادثهٔ جداگانه رخ داد که در آن یک بالگرد Mi-17V5 متعلق به ارتش اندونزی هنگام برداشت آب برای اطفای حریق سقوط کرد و در آن حادثه سه نفر جان خود را از دست دادند و پنج نفر زنده ماندند. تکرار این نوع حوادث در بازهٔ زمانی کوتاه، توجه به مخاطرات عملیات آب‌پاشی هوایی را افزایش می‌دهد.
ویژگی‌های عملیاتی و مخاطرات مرتبط
آب‌پاشی هوایی یکی از پیچیده‌ترین و پرخطرترین عملیات‌های اطفای حریق است. پرواز در ارتفاع کم، نیاز به نزدیک شدن به منابع آب برای برداشت مکرر، شرایط نامساعد جوی و دید محدود در مجاورت دود و شعله‌ها، همه از عواملی هستند که ریسک این مأموریت‌ها را افزایش می‌دهند. همچنین فشار کاری بالا و نیاز به تصمیم‌گیری سریع در شرایط اضطراری می‌تواند خطرات عملیاتی را تشدید کند.
پیامدهای ایمنی و نیاز به بررسی‌های تخصصی
تکرار سانحه‌ها در کوتاه‌مدت بر اهمیت انجام بررسی‌های فنی و سازمانی تأکید دارد. بررسی علل فنی (شامل وضعیت هواپیما، عملکرد سامانه‌ها و نگهداری) و نیز عوامل عملیاتی (شرایط محیطی، رویه‌های پروازی و تصمیم‌گیری مأموریت) برای شفاف‌سازی علت یا علت‌های وقوع ضروری است. نتایج این بررسی‌ها می‌تواند مبنای اصلاح رویه‌ها، تقویت آموزش خدمه و به‌روزرسانی استانداردهای ایمنی در عملیات اطفای حریق هوایی قرار گیرد.
جمع‌بندی
تا زمان انتشار گزارش‌های رسمی، اطلاعات منتشرشده به‌صورت گزارش‌شده در دسترس است و باید از گمانه‌زنی جزئیات بیشتر خودداری کرد. تکرار این دو حادثه در فواصل زمانی نزدیک، ضرورت توجه ویژه به ایمنی پرواز در مأموریت‌های آب‌پاشی و تقویت پروتکل‌های عملیاتی را نشان می‌دهد.
